خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به تفکر در مورد عشق، توحید، و خودشناسی دعوت می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از دام‌های دنیوی رها شود، به رشد معنوی بپردازد، و با عشق و معرفت به سمت کمال حرکت کند. همچنین، تأکید بر پاکسازی روح و درک حقایق وجودی از مضامین اصلی این شعر است.

محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کاررفته ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

گاهی سخن از عشق بگوئید بگوئید
گه در ره توحید بپوئید بپوئید

هر چند که این کام بجستن نشود رام
چندانکه توان جست بجوئید بجوئید

شمامه حال است که از باغ وصال است
شمامه این باغ ببوئید ببوئید

ای سبز گیاهان که همه خشک خزانید
این فصل بهار است بروئید بروئید

این دام ببرید و بر آن بام بپرید
این خام بدرید و بدان کام بپوئید

ای زنده تن و مرده دلان چند خموشید
بر سوک دل مرده بموئید بموئید

با آب از این جامه پلیدی نتوان شست
با آتش سوزانش بشوئید بشوئید

لیلید و نهارید و خزانید و بهارید
بر قید و شرارید و سفالید و سبوئید

آئینه جانید و همه راز نهانید
یک رویه عیانید و چو آئینه دو روئید

هم در کف قهرید و هم اندر سر مهرید
هم در دل بحرید و هم اندر لب جوئید

رنجور و طبیبید و نه جانید و نه جسمید
سرید و ضمیرید نه روئید و نه موئید

این شعر حبیب است مگر نافه طیب است
بر لحن غریب است بگوئید بگوئید

«میرزا حبیب خراسانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir