خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به بیان درد و رنج‌های تاریخی و اجتماعی می‌پردازد. از ظلم و ستم حاکمان، ریختن خون بی‌گناهان، و از دست رفتن هویت و خودی سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند جست‌وجوی حقیقت و رنج‌های بشری دارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق تاریخی، اجتماعی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آگاهی نسبی از مسائل فلسفی و تاریخی دارد. همچنین، اشاره به خشونت و ظلم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۱۲۰ - کاووس کیانی که کیش نام نهادند
کاووس کیانی که کیش نام نهادند
کی بود و کجا بود و کیش نام نهادند ۱
خاکی است که رنگین شده از خون ضعیفان
این ملک که بغداد و ریش نام نهادند ۲
با خاک عجین آمد و از تاک عیان شد
خون دل شاهان که میش نام نهادند ۳
صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب
تا شد تهی از خویش و نیش نام نهادند ۴
دل گرمی و دم سردی ما بود که گاهی
خرداد مه و گاه دیش نام نهادند ۵
آیین طریق از نفس پیر مغان یافت
آن خضر که فرخنده پیش نام نهادند ۶
کی بود و کجا بود و کیش نام نهادند ۱
خاکی است که رنگین شده از خون ضعیفان
این ملک که بغداد و ریش نام نهادند ۲
با خاک عجین آمد و از تاک عیان شد
خون دل شاهان که میش نام نهادند ۳
صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب
تا شد تهی از خویش و نیش نام نهادند ۴
دل گرمی و دم سردی ما بود که گاهی
خرداد مه و گاه دیش نام نهادند ۵
آیین طریق از نفس پیر مغان یافت
آن خضر که فرخنده پیش نام نهادند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - ترک من سبزه گرد لب دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - کارم از عشق بسی مشکل و دشوار بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
