خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصری مانند گیسو، لعل لب، شمع و پروانه برای بیان مفاهیم عمیق عشق و مستی معنوی استفاده میکند. شاعر از زبان نمادین و تصاویر شاعرانه برای انتقال احساسات و تفکرات خود بهره میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۱۱۸ - ز گیسویت سخن با شانه گفتند
ز گیسویت سخن با شانه گفتند
شبی تاریک بود افسانه گفتند ۱
گر از لعل لبت گفتند رازی
حدیثی از لب پیمانه گفتند ۲
چه حکمت بود کز زنجیر زلفت
حدیث عقل با دیوانه گفتند ۳
بهشیاری نیارستند گفتن
بمستی بیخود و مستانه گفتند ۴
حدیث از شمع و از پروانه در جمع
اگر گفتند بی پروانه گفتند ۵
شبی تاریک بود افسانه گفتند ۱
گر از لعل لبت گفتند رازی
حدیثی از لب پیمانه گفتند ۲
چه حکمت بود کز زنجیر زلفت
حدیث عقل با دیوانه گفتند ۳
بهشیاری نیارستند گفتن
بمستی بیخود و مستانه گفتند ۴
حدیث از شمع و از پروانه در جمع
اگر گفتند بی پروانه گفتند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - گفتم از لعل لبت یک بوسه، گفت آری شود
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - ترک من سبزه گرد لب دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.