خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به توصیف یک پیرمرد فقیر و ژنده‌پوش می‌پردازد که با وجود ظاهر محقر، از جایگاه معنوی والایی برخوردار است. او در معنی امیران را امیر است، صاحب تاج و سریر است، دلش روشنتر از ماه تابان و رخش تابنده‌تر از خورشید است. لبش سرچشمه‌ی حیات و کف پایش ابر باران‌زاست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۸۷ - زمامم در کف پیری فقیر است
زمامم در کف پیری فقیر است
که در معنی امیران را امیر است ۱
بصورت ژنده پوشی سخت خلقان
بمعنی صاحب تاج و سریر است ۲
رخش تابنده تر از مهر تابان
دلش روشنتر از بدر منیر است ۳
لب جانبخش او عین حیات است
کف در پاش او ابر مطیر است ۴
که در معنی امیران را امیر است ۱
بصورت ژنده پوشی سخت خلقان
بمعنی صاحب تاج و سریر است ۲
رخش تابنده تر از مهر تابان
دلش روشنتر از بدر منیر است ۳
لب جانبخش او عین حیات است
کف در پاش او ابر مطیر است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶ - بکیش زاهدان گرمی حرام است
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - من که بی پیمانه مستم حاجت پیمانه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
