شماره ۷۵ - با دوستان ثشسته چه جای ملامت است

با دوستان ثشسته چه جای ملامت است
از دشمنان گسسته چه وقت ملالت است ۱

از عقل خیره میکشم امروز انتقام
در پیشگاه عشق که بیت العدالت است ۲

خطی نوشته بر لب میگون بمشک ناب
کانجا برات روزی مردم حوالت است ۳

از من رسول عشق تو باشی بسوی خویش
ورنه در این میانه چه جای رسالت است ۴

با اشک و آه کرده ام از چشم و دل برون
هرچشم و آرزو که ز خوف و خجالت است ۵

هربیع و عقد را که بفتوای عقل بود
اندر حضور مفتی عشقم اقالت است ۶