خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و غنایی است که از مفاهیمی مانند عشق، مینوشی، و حالات روحی و عرفانی سخن میگوید. شاعر از دل و احساسات خود میگوید و از مفاهیمی مانند نی، جام می، و خمش استفاده میکند تا حالات درونی خود را بیان کند. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند نقش وارونه و سردی دم نیز وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارههایی به مینوشی دارد که مناسب برای سنین بالاتر است.
شماره ۵۶ - بر لبم گوش نه که بانگ نی است
بر لبم گوش نه که بانگ نی است
از دلم نوش کن که خم می است ۱
خشت بر لب خمش ستاده چو خم
می چو سر جوش گشت وقتی قی است ۲
جام ما چون تهی شود از می
نقش وارونه از کلاه کی است ۳
من که لب بر لبی نهان دارم
زان من نیست ناله، زان وی است ۴
شیخ گودم مزن بموسم دی
که دمش سخت سردتر ز فصل دی است ۵
کیست در من که گاه در بغداد
میکند سیر و گه بملک ری است ۶
از دلم نوش کن که خم می است ۱
خشت بر لب خمش ستاده چو خم
می چو سر جوش گشت وقتی قی است ۲
جام ما چون تهی شود از می
نقش وارونه از کلاه کی است ۳
من که لب بر لبی نهان دارم
زان من نیست ناله، زان وی است ۴
شیخ گودم مزن بموسم دی
که دمش سخت سردتر ز فصل دی است ۵
کیست در من که گاه در بغداد
میکند سیر و گه بملک ری است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - ذوق عارف دگر و مشرب عامی دگراست
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - تسبیح تو ایشیخ که صد دانه تمام است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.