شماره ۵۴ - این کیست که او پرده ز رخسار کشیده است

این کیست که او پرده ز رخسار کشیده است
سرمست و چمان جانب گلزار چمیده است ۱

در دشت چنین لاله خودرو نشکفته است
در باغ چنین میوه شیرین نرسیده است ۲

چون است که هر کس که طمع کرده بدان باغ
زین لاله و گل غیرخس و خار نچیده است ۳

دانی بحقیقت که گلی بوی نکرده است
هر کس که بپایش سرخاری نخلیده است ۴

زلفت چه ببینم ز شب هجر کنم بیم
آن مار گزیده است که آن موی بدیده است ۵

سرهای عزیزان همه را همچو سرزلف
در پای فکنده است و پس آنگاه بریده است ۶

از جور رقیب تو چرا شکوه کنم من
حلوا که چشیده است که صفرا نکشیده است ۷

زینگونه سخن گفتن شیرین حبیبت
پیداست که وقتی لب لعل تو مکیده است ۸