خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از رنج‌ها و تلاش‌های مشترک در کنار هم بودن و سپس از دست دادن آن به دلیل تقدیر ناعادلانه سخن می‌گوید. او از شب‌ها و روزهایی که با هم سپری کرده‌اند و راه‌های طولانی که در هجران پیموده‌اند یاد می‌کند، اما تقدیر همه‌ی این رنج‌ها را در یک لحظه نابود کرده است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی مانند تقدیر، رنج و اندوه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. این مفاهیم برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و ارتباط‌پذیر است.
رباعی ۲۸۵ - در وصل شب و روز شمردیم بهم
در وصل شب و روز شمردیم بهم
در هجر بسی راه سپردیم بهم ۱
تقدیر به یکساعت برداد به باد
رنجی که به روزگار بردیم بهم ۲
در هجر بسی راه سپردیم بهم ۱
تقدیر به یکساعت برداد به باد
رنجی که به روزگار بردیم بهم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۴ - فتحی که به آمدنت منصور شوم
گوهر بعدی:رباعی ۲۸۶ - مجرم رخ تو که ما بدو آساییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
