خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زبان عاشقی بیان می‌شود که از بی‌وفایی معشوق شکایت دارد. او اشاره می‌کند که معشوق دل و دین خود را به دیگران سپرده و با این کار، آتش به خرمن عشق او زده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که دل خود را به دیگران نسپارد و به عشق او وفادار بماند.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان دشوار باشد.
شماره ۱۶ - ای برده دل ما و سپرده دل خود را
ای برده دل ما و سپرده دل خود را
آتش زده با خرمن ما حاصل خود را ۱
تو دین و دل خویش سپرده به حریفان
ما یاوه سپرده به تو دین و دل خود را ۲
ای مرغ دلت بسمل ترکان کماندار
مسپار به دست دگران بسمل خود را ۳
ما داد تو زان ترک جفا جوی بخواهیم
گر باز نمائی تو به ما قاتل خود را ۴
آتش زده با خرمن ما حاصل خود را ۱
تو دین و دل خویش سپرده به حریفان
ما یاوه سپرده به تو دین و دل خود را ۲
ای مرغ دلت بسمل ترکان کماندار
مسپار به دست دگران بسمل خود را ۳
ما داد تو زان ترک جفا جوی بخواهیم
گر باز نمائی تو به ما قاتل خود را ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - بحر اندیشه فرو برده به یک بار مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - امشب آن ترک وعده داده مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
