خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از زبان شاعری است که از عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی خود سخن می‌گوید. او از شب‌های سوزان و احساسات پرشور عاشقانه یاد می‌کند و بیان می‌کند که عشق او را از وطن اصلی‌اش (عشق) به این جهان آورده است. شاعر خود را بخشی از دنیای عشق می‌داند و معتقد است که نام و نشان او تنها از طریق عشق معنا می‌یابد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات شدید عاشقانه更适合 سنین بالاتر.
شماره ۸ - ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
بردی به سرای دل از راه نهان ما را ۱
بگذشت شبی ما را نامت به زبان ای عشق
زانشب همه دم سوزد چون شمع زبان ما را ۲
مهمان توایم ای عشق ما را به از این میدار
آخر نه تو آوردی عشقا به جهان ما را ۳
ما از وطن عشقیم حرف و سخن عشقیم
عشق است که آورده است از دل به زبان ما را ۴
چون نام و نشان گم شد مائی ز میان کم شد
از عشق مگر جویند هم نام و نشان ما را ۵
بردی به سرای دل از راه نهان ما را ۱
بگذشت شبی ما را نامت به زبان ای عشق
زانشب همه دم سوزد چون شمع زبان ما را ۲
مهمان توایم ای عشق ما را به از این میدار
آخر نه تو آوردی عشقا به جهان ما را ۳
ما از وطن عشقیم حرف و سخن عشقیم
عشق است که آورده است از دل به زبان ما را ۴
چون نام و نشان گم شد مائی ز میان کم شد
از عشق مگر جویند هم نام و نشان ما را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - بربسته دست جور فلک پای اگر مرا
گوهر بعدی:شماره ۹ - کرد چرخ دورو، دو موی مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
