شماره ۹ - باده سر جوش و جام لب به لب است

باده سر جوش و جام لب به لب است
نفس آخرین عمر شب است ۱

ساقی ماه روی مشکین موی
آتشین خوی و آتشین سلب است ۲

قصب سرخ بر حریر تنش
به مثل همچو نار در قصب است ۳

بوستان جمال و نخل قدش
بالغ الورد و یانع الرطب است ۴

همچو می خوارگان صراحی را
گریه نزحزن و خنده نزعجب است ۵

ساقی ماهروی مجلس را
قهر بیجا و لطف بی سبب است ۶

گه دهد بوسه لیک نز ره لطف
گه زند مشت و نیز نز غضب است ۷

به تلجلج زبانش از مستی
در سخن گاه ترک و گه عرب است ۸

روز حشر است باده خواران را
یا شب قدر یارب این چه شب است ۹

باژگون کارهای بوالعجبی
خاصیت های زاده ی عنب است ۱۰

بده آن سالخورده معجون کو
داروی رنج و محنت و تعب است ۱۱

جوهر دانش و مزاج خرد
آیه ی روح و مایه ی طرب است ۱۲

عربی خوی و پارسی میلاد
مزدکی کیش و پهلوی حسب است ۱۳

راحت جان مرد دانشمند
دفع هر علت است و هر کرب است ۱۴

نسب پاکش و نژاد بلند
هم ز بوجهل وهم زبولهب است ۱۵

علت جود و موجب کرم است
فتنه ی سیم و آفت ذهب است ۱۶

موجب ارتیاح واصل فرح
قوت ارواح و قوت عصب است ۱۷