خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت از آستین نمدی به عنوان تاج یاد می‌کند و اشاره می‌کند که حتی اگر کلاهی مانند کلاه احمدی یا یزیدی نداشته باشد، این آستین نمدی برایش ارزشمند است.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - آستین را از نمد میبر بسرمی نه چو تاج
آستین را از نمد میبر بسرمی نه چو تاج
ور کلاه احمدی و با یزیدی نیست نیست ۱
ور کلاه احمدی و با یزیدی نیست نیست ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - خواستم از خدای دستی رخت
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - (انکه راهست کفش در پامنک)
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
