خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از چشم خود می‌خواهد که از آسیب‌ها دوری کند و به درد و رنج دچار نشود. سپس از چشم می‌خواهد که اشک بریزد تا از رنج درونی رها شود.
متن دارای مفاهیم عاطفی و درونی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با احساسات و مفاهیم عمیق آن ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۲۶۷ - گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
خود را و مرا به درد مسپار ای چشم ۱
واکنون که به دیده در زدی خار ای چشم
تا جانت برآید اشک می بار ای چشم ۲
خود را و مرا به درد مسپار ای چشم ۱
واکنون که به دیده در زدی خار ای چشم
تا جانت برآید اشک می بار ای چشم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶۶ - چون در غم آن نگار سرکش باشم
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۸ - افسرده شد از دم دهانم دم چشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
