خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر در بازار شیراز از گفتگوی با یک بزاز (تاجر پارچه) یاد می‌کند که به او توصیه می‌کند از زندگی لذت ببرد و به دنبال عمر طولانی نباشد. بزاز به شاعر می‌گوید که پارچه‌ای زیبا را رها کند و از لحظه لذت ببرد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به تفسیر دارد تا پیام آن به درستی منتقل شود.
شماره ۱۲ - دی گفت بدستار بزرگی بزاز
دی گفت بدستار بزرگی بزاز
در چارسوی رخت مزاد شیراز ۱
داری برکی خوب رها کن مندیل
( در عیش خوش آویز نه در عمر دراز) ۲
در چارسوی رخت مزاد شیراز ۱
داری برکی خوب رها کن مندیل
( در عیش خوش آویز نه در عمر دراز) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - باریش بزرگ گفت دستاری سر
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - پیراهن شسته ام دو صدره ایدل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
