خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. او خود را مانند شمعی توصیف می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد و از درد آن رنج می‌برد. عشق او را به آتش می‌کشاند و او همچون خاکستر از این آتش برمی‌خیزد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند آتش و شمع نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و احساسی دارد.
رباعی ۲۶۵ - در خوابگه از دل شب آتش بیزم
در خوابگه از دل شب آتش بیزم
چون خاکستر به روز ز آتش خیزم ۱
هر گه که کند عشق تو آتش تیزم
چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم ۲
چون خاکستر به روز ز آتش خیزم ۱
هر گه که کند عشق تو آتش تیزم
چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶۴ - نامت پس ازین یارا به اسم دارم
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۶ - چون در غم آن نگار سرکش باشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
