خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، چکمه حنین با تواضع سخن می‌گوید و دستار نیز اظهار می‌کند که از طاقیه جدا شده است. سپس به این موضوع اشاره می‌شود که اگرچه از نظر جسمی ممکن است مقصر باشند، اما از نظر ذهنی پراکنده‌خاطر هستند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و سبک شعری آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۷ - با چکمه حنین تواضع نموده گفت
با چکمه حنین تواضع نموده گفت
(دوریم گر به تن ز حضورت مقصریم) ۱
دستار نیز گفت که از طاقیه جدا
( هرگه که می‌شویم پراکنده‌خاطریم) ۲
(دوریم گر به تن ز حضورت مقصریم) ۱
دستار نیز گفت که از طاقیه جدا
( هرگه که می‌شویم پراکنده‌خاطریم) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - بفکر اطعمه و البسه من و بسحاق
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - شنیده ام که بدستار گیوه میگفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
