خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و بلاهای ناشی از آن سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر و استعاره‌های مختلف، مانند لب‌های معشوق، زلف، قد، و لباس‌ها، به توصیف عشق و رنج‌های آن می‌پردازد. شاعر از بلاها و مصائبی که عشق به همراه دارد، شکایت می‌کند و این احساسات را با زیبایی و ظرافت بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و بلا ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شمارهٔ ۱۲۲ - امیرحسن دهلوی فرماید
ای سرزلف تو سراسر بلا
هر دو لبت نیز بلا بر بلا ۱
در جواب او ۲
ای قد سنجاب سراسر بلا
صوف ببالاش بلا بر بلا ۳
رخت طلا دوز که میسوزیش
میرسدش از جهت زر بلا ۴
هر که بتشریف کتان دوخت چشم
ماند زتشویش طمع در بلا ۵
ترک کلاه نمد خود مگوی
تانکشی از پی افسر بلا ۶
موزه تنگست دمادم تعب
پیچش دستار سراسر بلا ۷
دامک و سربند بگویم که چیست
نام یکی آفت و دیگر بلا ۸
بهر قدک میکشم از رنگرز
جور زقاری و زگازر بلا ۹
هر دو لبت نیز بلا بر بلا ۱
در جواب او ۲
ای قد سنجاب سراسر بلا
صوف ببالاش بلا بر بلا ۳
رخت طلا دوز که میسوزیش
میرسدش از جهت زر بلا ۴
هر که بتشریف کتان دوخت چشم
ماند زتشویش طمع در بلا ۵
ترک کلاه نمد خود مگوی
تانکشی از پی افسر بلا ۶
موزه تنگست دمادم تعب
پیچش دستار سراسر بلا ۷
دامک و سربند بگویم که چیست
نام یکی آفت و دیگر بلا ۸
بهر قدک میکشم از رنگرز
جور زقاری و زگازر بلا ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۱ - من ابکار افکاره
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۳ - شیخ سعدی فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
