این متن شعری است که در آن از تشبیهات و استعاره‌های زیبا برای توصیف عشق و زیبایی استفاده شده است. شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، آب و آتش برای بیان احساسات خود بهره می‌برد. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی و معنوی مانند پاکی روح و قربانگاه دارد. در بخشی از شعر، شاعر به حسادت و پاکی روح اشاره می‌کند و در نهایت، از لباس شعر و نماز جامها سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و تشبیهات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند حسادت و قربانگاه نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک کامل دارند.
شمارهٔ ۸۱ - شیخ کمال الدین خجند فرماید
که آریمت بآب دیده در بر ۱
در جواب او ۲
مثال شرب و روی دگمه زر
عروسی خوبرو نبود بزیور ۳
بآن کمخای گلگون صورت مرغ
تو گوئی هست بر آتش سمندر ۴
مکن وصف فراویز حصیری
مران با ما دگر بحث مکرر ۵
خطیب از خرمی صوف عیدی
بقربانگاه گفت الله اکبر ۶
چویابی خالی از بالش نهالی
تنی دان کوندارد بر بدن سر ۷
حسود از آب سنجاب و خشیشی
که بیند در برم گردد روانتر ۸
بگازر که لباس شعر قاری
زروح پاک سعدی شد مطهر ۹
من اینجا جامها کردم نمازی
خجندی گر زرومی شست دفتر ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
