خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر به گل خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که با خنده‌های زیبای خود، دیگران را شاد کند و از رنجاندن خود و دیگران بپرهیزد. همچنین به گل توصیه می‌کند که از ایجاد دردسر و مشکل برای خود و دیگران خودداری کند.
این شعر دارای مفاهیم اخلاقی و پندآموز است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مفید است. همچنین زبان شعر ساده و قابل فهم است، اما ممکن است برای کودکان کوچکتر نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
رباعی ۲۵۶ - با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل
با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل
بیرون نبری زیره به کرمان ای گل ۱
بیهوده تن خویش مرنجان ای گل
هان چاک مزن بر به گریبان ای گل ۲
بیرون نبری زیره به کرمان ای گل ۱
بیهوده تن خویش مرنجان ای گل
هان چاک مزن بر به گریبان ای گل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۵۵ - از گفتهٔ بد گوی تو چون هر عاقل
گوهر بعدی:رباعی ۲۵۷ - ای عمر عزیز داده بر باد ز جهل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
