خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، به توصیف زیبایی‌ها و احساسات عاشقانه می‌پردازد. در آن از عناصری مانند گل، مو، آتش، و نقش‌های زیبا استفاده شده است. همچنین، به هنر و صنایع دستی مانند نقش‌دوزی و خیاطی اشاره دارد. شاعر از زبان شاعرانه برای بیان عواطف و زیبایی‌های طبیعت و انسان بهره می‌برد.
متن دارای استعاره‌ها و اصطلاحات پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم عاشقانه و هنری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.
شمارهٔ ۳۷ - سلمان ساوجی فرماید
سنبلش را تا صبا بر گل مشوش می‌کند
هر خم مویش مرا نعلی بر آتش می‌کند ۱
در جواب او ۲
قالبک‌زن چون رخِ والا منقش می‌کند
بهر شلوارِ زرافشان خاطرم خوش می‌کند ۳
کرده در کار علم رفاف کاره مزی
ریشه نعلک زده نعا در آتش می‌کند ۴
تنگ‌چشمی چون زره آن کس که عادت کرده است
گر تبرش می‌زنی مشنو که ترکش می‌کند ۵
کهنگان را جامه نو هر زمان آرد به کار
رخت افزون شیوه خوبان مهوش می‌کند ۶
آفرین بادا به کلک سوزن آن نقش‌دوز
کو رخ کدرویی کتان منقش می‌کند ۷
در پی معنی رنگین نقشبند فکرتم
در سخن هردم خیال شرب زرکش می‌کند ۸
برد و میلک خاص و میخک قیف و قطنی گو برو
صوف گو بازآ که قاری ترک این شش می‌کند ۹
هر خم مویش مرا نعلی بر آتش می‌کند ۱
در جواب او ۲
قالبک‌زن چون رخِ والا منقش می‌کند
بهر شلوارِ زرافشان خاطرم خوش می‌کند ۳
کرده در کار علم رفاف کاره مزی
ریشه نعلک زده نعا در آتش می‌کند ۴
تنگ‌چشمی چون زره آن کس که عادت کرده است
گر تبرش می‌زنی مشنو که ترکش می‌کند ۵
کهنگان را جامه نو هر زمان آرد به کار
رخت افزون شیوه خوبان مهوش می‌کند ۶
آفرین بادا به کلک سوزن آن نقش‌دوز
کو رخ کدرویی کتان منقش می‌کند ۷
در پی معنی رنگین نقشبند فکرتم
در سخن هردم خیال شرب زرکش می‌کند ۸
برد و میلک خاص و میخک قیف و قطنی گو برو
صوف گو بازآ که قاری ترک این شش می‌کند ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۶ - خواجه حافظ فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۸ - خواجه حافظ فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
