خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری است که در آن شاعر از دوستانش یاد می‌کند و ابراز عشق و فداکاری می‌نماید. همچنین، به موضوعاتی مانند چشم بد، فتنه‌های جهان و برخی تصاویر نمادین مانند پنبه و قصبچه اشاره دارد. در پایان، شاعر به خرمی و شادی روز عید اشاره می‌کند.

متن شامل مفاهیم نمادین و برخی اشارات پیچیده است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی عبارات مانند 'چشم بد' و 'فتنه' نیاز به درک بیشتری از فرهنگ و ادبیات دارند.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۳۴ - شیخ سعدی فرماید

جان من جان من فدای تو باد
هیچت از دوستان نیاید یاد ۱
در جواب او ۲

صد عرقچین فدای طایقه باد
هیچ از قالبش نیاید یاد ۳

چشم عین البقر بقد خیاط
برسانادو چشم بد مرساد ۴

تا چه کرد انکه نقش کمخابست
که درفتنه بر جهان بگشاد ۵

انکه کز را نهاد بر بالا
دان که پیموده است یکسرباد ۶

پنبه با قزبجفت هم رفتند
از میان ناگهان قصبچه بزاد ۷

بقچه دربارگاه رخت بدید
پایه خویش و صندلی بنهاد ۸

خرمی گر نبودی و فرجی
کی شدی روز عید(قاری) شاد ۹
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۸ ۲۹۴
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۳ - کمال خجندی فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۵ - خواجه حافظ فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.