خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات و استعاره‌های زیبا برای بیان احساسات شاعر استفاده می‌کند. در آن، از عناصری مانند ابرو، کمان، جان، صوف، تیغ، و آسمان برای توصیف عشق و رنج‌های عاشقانه بهره گرفته شده است.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
به قصد جان من زار ناتوان انداخت
در جواب او

مرا اگر چه ببسترلت کتان انداخت
ز روی صوف نظر بر نمیتوان انداخت

زخرمی که در آمد بسایه فرجی
قباکله نه عجب گربر آسمان انداخت

بزیر تیغ چو سنجابرا بدید اطلس
نمود یاری و خود را بروی آن انداخت

نبود شرب مجرح که بود زیر افکن
زمانه طرح نهالی نه این زمان انداخت

بحلقه زکمر بود در میان رمزی
قبا حدیث فسن چست در میان انداخت

ببر گرفته ام این جامه کهن چه کنم
نصیبه ازل از خود نمیتوان انداخت

چه غلغلست که قاری بچرخ ابریشم
بمدح تافته و شرب در جهان انداخت

«نظام قاری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir