شماره ۱۵ - سرها همه بر نیزه و تن ها همه بر خاک

سرها همه بر نیزه و تن ها همه بر خاک
از کین زمین آه و ز بی مهری افلاک ۱

تا هوش همی راه سپارد سر بی تن
تا دیده همی کار کند پیکر صد چاک ۲

تن ها همه انباشته در خاک و به خون در
سرها همه آویخته از حلقه ی فتراک ۳

بر هرتن مجروح و دل ریش و لب خشک
صد چشمه روان بیشتر از دیده ی نمناک ۴

در ریختن خون عزیزان همه اسراف
در بذل کمین شربت آبی همه امساک ۵

ای وای بر آن قوم که حرمت نشناسند
از خون تن پاک تو تا خون دل تاک ۶

در حیز امکان مگر این است اگر هست
جوری که بدو پی نبرد پایه ی ادراک ۷

سیراب تر از باغ بهشت آل نبی بود
چاره ی لب خشک ار شدی از دیده ی نمناک ۸

این باد مخالف ز کجا خاست که آمیخت
هفتاد چمن لاله و گل با خس و خاشاک ۹

نگذاشت اثر اهل زنا ز آل پیمبر
چو از دولت جمشید نشان صولت ضحاک ۱۰

ران بر رگ دل نشتر این داغ صفایی
وز اشک بشو نامه ی آلوده ی ناپاک ۱۱