خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بی‌رحمی و بدعهدی معشوق شکایت می‌کند و بیان می‌کند که با وجود آگاهی از طبیعت بد او، همچنان دل به او بسته است.
متن شامل مفاهیم عاطفی پیچیده و شکایت از بی‌وفایی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعر کلاسیک فارسی معمولاً نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۲۲۷ - ای برده دل من چو هزاران درویش
ای برده دل من چو هزاران درویش
بی رحمیت آیین شد و بد عهدی کیش ۱
تا کی گویی ترا نیازارم بیش
من طبع تو نیک دانم و طالع خویش ۲
بی رحمیت آیین شد و بد عهدی کیش ۱
تا کی گویی ترا نیازارم بیش
من طبع تو نیک دانم و طالع خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۲۶ - می بر کف گیر و هر دو عالم بفروش
گوهر بعدی:رباعی ۲۲۸ - گه در پی دین رویم و گه در پی کیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
