خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از زیبایی و جذابیت یک زن صحبت میکند که از طریق پنجرهای مشبک با او سخن میگوید. جمال او چنان درخشان است که گویی نور آتش از پنجرهی تنور میتابد.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیدهتر، آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میکند.
رباعی ۲۲۰ - با من ز دریچهای مشبک دلکش
با من ز دریچهای مشبک دلکش
از لطف سخن گفت به هر معنی خوش ۱
میتافت چنان جمال آن حوراوش
کز پنجرهٔ تنور نور آتش ۲
از لطف سخن گفت به هر معنی خوش ۱
میتافت چنان جمال آن حوراوش
کز پنجرهٔ تنور نور آتش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۹ - ای گشته دل و جان من از عشق تو لاش
گوهر بعدی:رباعی ۲۲۱ - ای عارض گل پوش سمن پاش تو خوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.