خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و وفای معشوق خود سخن می‌گوید و از جفای دیگران شکایت دارد. او بیان می‌کند که دلش به زلف معشوق گره خورده و از رقیبان می‌ترسد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های شعری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۳۶ - صد شکر خدا را که وفا دارستی
صد شکر خدا را که وفا دارستی
نه همچو دگر بتان جفا کارستی ۱
جان جای کند چو دل به زلف تو اگر
از چنگ رقیب جنگجو وارستی ۲
نه همچو دگر بتان جفا کارستی ۱
جان جای کند چو دل به زلف تو اگر
از چنگ رقیب جنگجو وارستی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - دردا کآخر رقیب عدوان اندیش
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - گفتی که هزار حیلت انگیخته ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
