خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و رنجی که بر دلش وارد شده سخن می‌گوید و اشاره به زخم‌هایی دارد که از نگاه معشوق بر دلش نشسته است. همچنین، از ناله‌های خود و تأثیر آن بر خود و دیگران می‌گوید و در پایان، به شجاعت و پایداری در برابر سختی‌ها اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۲ - گفتی ز چه دوش آن همه جاری کردی
گفتی ز چه دوش آن همه جاری کردی
وز ناله ی خود مرا به جوش آوردی ۱
زخمی که ز تیر غمزه راندی به دلم
گر برتو زدند و زنده ماندی مردی ۲
وز ناله ی خود مرا به جوش آوردی ۱
زخمی که ز تیر غمزه راندی به دلم
گر برتو زدند و زنده ماندی مردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - فریاد ز ضرب دست آن چشم سیاه
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - گفتی مکن اینقدر صفائی زاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
