رباعی ۲۱۶ - شمعی که چو پروانه بود نزد تو کس

شمعی که چو پروانه بود نزد تو کس
نتوان چو چراغ پیش تو داد نفس ۱

با مشعلهٔ عشق تو با دست عسس
قندیل شب وصال تو زلف تو بس ۲