خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از احساس ناامیدی و درماندگی خود سخن میگوید و بیان میکند که اگر از سوی معشوق یا خداوند راهنمایی، پناه و بخشش دریافت نکند، تا پایان عمر در شرم و خجلت باقی خواهد ماند.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۲۰ - رو سوی که آرم ار تو راهم ندهی
رو سوی که آرم ار تو راهم ندهی
سوی که گریزم ار پناهم ندهی ۱
سر بر نکنم ز جیب خجلت همه عمر
تا مژده عفو ازگناهم ندهی ۲
سوی که گریزم ار پناهم ندهی ۱
سر بر نکنم ز جیب خجلت همه عمر
تا مژده عفو ازگناهم ندهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - با یاد خودم دوام دمسازی بخش
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - یا رب ز کرم بر من غمناک ببخش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.