خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از خداوند می‌خواهد که با رحمت خود به او امان دهد و او را از درگاه خود محروم نکند. او بیان می‌کند که اگر خداوند از ابتدا جانش را نمی‌داد، نمی‌توانست رحمت الهی را درک کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که درک آن برای کودکان دشوار می‌باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین عمیق آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۶ - با آن همه رحمت ار امانم ندهی
با آن همه رحمت ار امانم ندهی
بایست خود از نخست جانم ندهی ۱
محروم کجا روم از این در یارب
تا رحمانی چو خود نشانم ندهی ۲
بایست خود از نخست جانم ندهی ۱
محروم کجا روم از این در یارب
تا رحمانی چو خود نشانم ندهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - عزت که دهد اگر تو خوارم خواهی
گوهر بعدی:شماره ۷ - محشر محشر اگر گناه است مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
