خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که درد دل و رنج خود را نباید از کسانی پرسید که توانایی درک یا کمک به آن را ندارند. او تأکید می‌کند که نباید از افراد ناشایست درباره مسائل پاک و ارزشمند پرسید و باید به واقعیت‌ها توجه کرد، نه به چیزهای بی‌اساس.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کرده و آن‌ها را تحلیل کنند.
رباعی ۲۱۰ - درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
رنج تنم از حریف آسوده مپرس ۱
نالودهٔ پاک را از آلوده مپرس
در بوده همی نگر ز نابوده مپرس ۲
رنج تنم از حریف آسوده مپرس ۱
نالودهٔ پاک را از آلوده مپرس
در بوده همی نگر ز نابوده مپرس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰۹ - ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۱ - ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
