شماره ۳۸۹ - با آن همه لطف و مهربانی

با آن همه لطف و مهربانی
داری سر خشم و سر گرانی ۱

پیداست از آن دو چشم جادو
اقسام رموز دل ستانی ۲

بالای تو در زمین برانگیخت
صد چرخ بلای ناگهانی ۳

بشتاب به سیر باغ کآنجاست
گسترده بساط کامرانی ۴

برخیز که سرو قامتان را
جاوید به جای خود نشانی ۵

بخرام که بر سر است ما را
در پای تو شوق جان فشانی ۶

کاندر قدمت هلاک صد بار
بهتر ز حیات جاودانی ۷

برخاک تو خون خویش خوردن
ما را به از آب زندگانی ۸

گفتی که به فرقتم بنه دل
تا باز مرا به خود رسانی ۹

دل کو که نهم به صبر کاو را
بردی ز کفم چنانکه دانی ۱۰

زنهار تو رسم صابری را
آموز به ما اگر توانی ۱۱

در پیریم او غلام خود خواند
صد حیف صفایی از جوانی ۱۲