شماره ۳۸۷ - آه که گشتم ز عشق با همه دانی

آه که گشتم ز عشق با همه دانی
عاشق آن ترک بچه همدانی ۱

از چه نهان شد ز چشم مردم اگر خود
لعبت ما نیست شرم صورت مانی ۲

مرغ دل از قید گیسویش سوی گلشن
پر نگشاید به ذوق بال فشانی ۳

خاک به فرقم اگر همی دهم از کف
خاک سر کوی او به تاج کیانی ۴

بهر خدای ای صبا به بزم دلارام
بگذر و از من پس از سلام رسانی ۵

با تب و تیمار و سوز و زاری و افغان
از غم و دردم چنانکه دیده و دانی ۶

شرح و بیانی نه مختصر که مفصل
سرکن و با وی بگوکه گفت فلانی ۷

سوختنم بیش از این مخواه خدا را
چاره ی دردم بکن چنانکه توانی ۸

نیست وفای نهانیت به من اما
گه به گهم دل بجو به مهر زبانی ۹

کین ضمیر از درون به روی میفکن
گر چه به دل نیستت محبت جانی ۱۰

آنقدر از نام من که عشق تو پیداست
نظم صفایی ز حسن تست نشانی ۱۱