خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از جدایی و اندوه خود می‌گوید که باعث شده شب و روز برایش یکسان شود و دیگر تفاوتی بین آنها احساس نکند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات جدایی و اندوه نیاز به بلوغ ذهنی و تجربه‌ی بیشتری برای درک کامل دارند.
رباعی ۲۰۵ - شب گشت ز هجران دل فروزم روز
شب گشت ز هجران دل فروزم روز
شب تیز شد از آه جهانسوزم روز ۱
شد روشنی و تیرگی از روز و شبم
اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز ۲
شب تیز شد از آه جهانسوزم روز ۱
شد روشنی و تیرگی از روز و شبم
اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰۴ - عقلی که همیشه با روانی دمساز
گوهر بعدی:رباعی ۲۰۶ - ای گلبن نابسوده او باش هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
