خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از ناپاکی و آلودگی محیط اطراف خود گلایه می‌کند و احساس غربت و دلتنگی دارد. او از معشوقه‌ای نام می‌برد که با وجود آلودگی‌ها، هنوز زیبایی‌هایی دارد. شاعر تصمیم می‌گیرد از این محیط آلوده دوری کند و به دنبال پاکی و معنویت برود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۴۵ - از توچون نام برم کز دهن آلوده
از توچون نام برم کز دهن آلوده
لاجرم سر نزند جز سخن آلوده ۱
چه خبر پرسی از احوال دل خون شده ام
که شهادت دهد این پیرهن آلوده ۲
گلشن از خار و بهارش به خزان ارزانی
بایدم رفت به در زین چمن آلوده ۳
رخ رنگین بتان را خط مشکین ز قفاست
خارم آید به نظر نسترن آلوده ۴
رخت برون بر ازین بحر گل آگین که دلا
نتوان شست بدین لای تن آلوده ۵
کعبه بسپار بدان مجتهد پاک زبان
دیر بگذار بدین برهمن آلوده ۶
چه تنعم کنی از آن صمد مظنونی
چه تمتع بری از آن وشن آلوده ۷
خیمه برتر زنم از نه فلک ان شاء الله
غربت پاک به ازین وطن آلوده ۸
ترک مست تو ندارد به صفایی سر صدق
دل بپردازم ازین راهزن آلوده ۹
لاجرم سر نزند جز سخن آلوده ۱
چه خبر پرسی از احوال دل خون شده ام
که شهادت دهد این پیرهن آلوده ۲
گلشن از خار و بهارش به خزان ارزانی
بایدم رفت به در زین چمن آلوده ۳
رخ رنگین بتان را خط مشکین ز قفاست
خارم آید به نظر نسترن آلوده ۴
رخت برون بر ازین بحر گل آگین که دلا
نتوان شست بدین لای تن آلوده ۵
کعبه بسپار بدان مجتهد پاک زبان
دیر بگذار بدین برهمن آلوده ۶
چه تنعم کنی از آن صمد مظنونی
چه تمتع بری از آن وشن آلوده ۷
خیمه برتر زنم از نه فلک ان شاء الله
غربت پاک به ازین وطن آلوده ۸
ترک مست تو ندارد به صفایی سر صدق
دل بپردازم ازین راهزن آلوده ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۴ - عقلم از آن چه برد بو قصه ی عشق یار به
گوهر بعدی:شماره ۳۴۶ - چون کنم یاد توای دوست من آلوده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
