شماره ۳۳۴ - تا جان و سر فدا نکنم در وفای تو

تا جان و سر فدا نکنم در وفای تو
حاشا که تن زند سر و جان از هوای تو ۱

سودم همین بس است به سودای زندگی
کانجام کار جان و سر آید فدای تو ۲

جز حسرتم چه حاصل از این عمر یافت
هر روز اگر به شوق نمیرم برای تو ۳

چون زلف پیچ پیچ تو خواهم به کام دل
صد دیده ام فراز بود در لقای تو ۴

گه بر جبین برآیم و گه در روم به جیب
گه سرنهم به دوش و گه افتم به پای تو ۵

نگشاید آن گره که ز لعلت بدل مراست
جز خنده ای ز حقه ی مشکل گشای تو ۶

با دعوی خلوص به جای بقای خویش
باقی مباد هرکه نخواهد بقای تو ۷

در کشتنم مکن دو دلی کز کمال شوق
عین دعای ماست همان مدعای تو ۸

کار صفایی از تو نیاید به کام من
با طبع زود رنجش دیر آشنای تو ۹