شماره ۲۳۲ - به پاس عشق مرا هردم از وفای دگر

به پاس عشق مرا هردم از وفای دگر
تلافی از تو نزد سر به جز جفای دگر ۱

مرا به ضربت دیگر بکش چو زخم زدی
عنایتی کن و لازم شمر عطای دگر ۲

به بی وفایی و بد عهدیم سمر کردی
هنوزم از تو بود خوف افترای دگر ۳

گرم به جز تو صنم بوده دیگری معبود
به کیش عشق پرستیده ام خدای دگر ۴

به ماجرای قیامت خوشم که آنجا نیز
کنیم تازه به ذکر تو ماجرای دگر ۵

مگر غم تو که مأوا گرفت در دل ما
جز این خرابه به عالم نیافت جای دگر ۶

نوای مطربم آرد به خود ز پرده نخست
ولی برون برداز پرده ام نوای دگر ۷

به جز من از همه بیگانه وار رو برتافت
مگر سراغ ندارد غم آشنای دگر ۸

طبیب کو به حبیبم رسان که درد مرا
معالجت نتوان کردن از دوای دگر ۹

به سعی مرده کدورت نکاست بلکه فزود
حضور یار صفایی مرا صفای دگر ۱۰