شماره ۲۰۹ - هر دمت کز مژه بر سینه ی من تیر نیاید

هر دمت کز مژه بر سینه ی من تیر نیاید
خورم افسوس که خونریز منت دیر نیاید ۱

با دل ریش من آن ترک سیه مست ز ابرو
خوفی انگیخت که از ضارب شمشیر نیاید ۲

ذوق دندان شکر خای تو افکند خرابم
تا نگویند دگرکار می از شیر نیاید ۳

به دو چشمت به نگاهی دل مردم ز کف آری
سبک صیادی آهوی تو از شیر نیاید ۴

بر سر کوی خود از فتنه ی عشاق حذر کن
که کس آنجا ننهد پا که زمین گیر نیاید ۵

تاب و تیمار تعلق که به طومار نگنجد
درد و اندوه تعشق که به تحریر نیاید ۶

پاره ای از دل خود پرس پریشانی ما را
کاین حدیثی است نهانی که به تقریر نیاید ۷

اثر عشق نگر با کشش زلف صفایی
دل به مویی ز کفم رفت و به زنجیر نیاید ۸