شماره ۱۸۹ - عقل اگر حلقه ی زلف زره آسای تو بیند

عقل اگر حلقه ی زلف زره آسای تو بیند
دین و دل واله و زنجیری سودای تو بیند ۱

کفر و اسلام معلق نگرد بسته به مویی
که بدین دست کس آن سلسله در پای تو بیند ۲

صد چو فرعون نهد گردن تسلیم خدا را
که دو ثعبان مبین بر ید بیضای تو بیند ۳

پیرهن پاره کند همچو گل از دست تغابن
یک نظر بلبل اگر غنچه ی گویای تو بیند ۴

از کف ساقی تسنیم فتد ساغر صهبا
گر یکی لعل نمک خند شکر خای تو بیند ۵

تا رقیبت شده بیدار نظر بازی مردم
دیده در خواب مگر طلعت زیبای تو بیند ۶

مهر با ناخن غیرت بخراشد رخ رخشا
گر به عبرت نظری چهر دلارای تو بیند ۷

ریزد انجم عوض اشک و عرق از رخ گردون
گر درست از نظر پاک سراپای تو بیند ۸

سرو را نیست به قد تو سر همسری اما
سر کشید از سر دیوار که بالای تو بیند ۹

در صف واقعه خود را کشد از رشک صفایی
چون صفاصف همه را محوتماشای تو بیند ۱۰