شماره ۱۵۲ - صفایی از سر کوی تو کی سفر می کرد

صفایی از سر کوی تو کی سفر می کرد
اگر فراقش از این ماجرا خبر میکرد ۱

گرفت دامنش آخر ز شوم بختی ها
همان قضیه که عمری از آن حذر می کرد ۲

قدم به در ننهادی ز آستان شهود
اگر فراق یکی سر ز غیب بر می کرد ۳

به یاد آن رودش جاری اشک از مژه خون
که خاکپای ترا سرمه ی بصر می کرد ۴

هم از نخست اگر پند من شنیدی دل
کجا مرا چو خود اینگونه دربدر میکرد ۵

به رویم از مژه خوناب دل نیفشاندی
دو دیده گو به رخش ترک یک نظر کرد ۶

ز آشیان نفتادی به دام طایر دل
دو روز اگر همه سر زیر بال و پر می کرد ۷

مشبک است ز تیر تو ورنه دل خود را
فراز تیغ توام سینه سان سپر می کرد ۸

چرا به فراق گذارد کسش صفایی تیغ
به طیب خاطر اگر خامه ترک سر می کرد ۹