خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و ارزش آن سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق او باعث روشنایی و جاودانگی می‌شود. او از تاریکی دل و روشنایی عشق صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که عشق او ارزشمند و ماندگار است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مفاهیم عشق و احساسات پیچیده‌ای که در شعر بیان شده است ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۸۴ - اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
بیشت باید ز عشق من داد نوید ۱
کاندر چشمی تو از عزیزی جاوید
چون دیدهٔ دیده‌ای سیه به که سفید ۲
بیشت باید ز عشق من داد نوید ۱
کاندر چشمی تو از عزیزی جاوید
چون دیدهٔ دیده‌ای سیه به که سفید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۳ - دی بنده چو آن لالهٔ خندان تو دید
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۵ - ای دیدن تو راحت جانم جاوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
