شماره ۱۱۴ - خجلت مشتری آن مه ره بازار گرفت

خجلت مشتری آن مه ره بازار گرفت
مهر و مه را به یکی جلوه خریدار گرفت ۱

نقد کی نسیه کجا مفت نه چون گفت به چند
دل و دین همه بی درهم و دینار گرفت ۲

بیش و کم جان به تن بنده و آزاد فزود
پیش و پس دل ز کف خفته و بیدار گرفت ۳

هجر خون خوار تو تب بر تن بی تاب گماشت
شوق دیدار تو صبر از دل بیمار گرفت ۴

کشدم غیرت آمیزش با اغیارت
غیر گل چون تو که الفت همه با خار گرفت ۵

تن سرگشته ز خاک قدمت دور مباد
که دلم جای در آن زلف نگون سار گرفت ۶

از شبی وصل تو بهبود نشد روزی ما
بیش از اینها به فراق دلم آزار گرفت ۷

به مداوای حکیمش که کند چاره ی درد
هرکه مانند من از عشق تو تیمار گرفت ۸

خشک و تر خامه و اوراق به هم خواهد سوخت
ز آتش طبع صفایی که در اشعار گرفت ۹