خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت از روزگاری یاد می‌کند که امید داشت یارش او را می‌کشد، اما اکنون حسرت آن روزگار را می‌خورد.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و حسرت است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۶ - روزگاری بود امیدم که یارم می‌کشد
روزگاری بود امیدم که یارم می‌کشد
وه که اکنون حسرت آن روزگارم می‌کشد ۱
وه که اکنون حسرت آن روزگارم می‌کشد ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵ - قطعهٔ دوبیتی
گوهر بعدی:شماره ۷ - جور کن کز بازوی پرزور و طبع پرغرور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
