خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از بیوفایی و جدایی معشوق شکایت میکند و درد دوری و ناکامی عاشق را بیان میدارد. شاعر از بیتوجهی معشوق و ترجیح غریبهها بر آشنایان گلایه میکند و وفاداری خود را در مقابل بیوفایی معشوق قرار میدهد. همچنین، او از نرسیدن نالههایش به گوش معشوق و رنج ناشی از این ناکامی مینالد.
مضمون عاشقانه و عمیق این شعر، همراه با مفاهیمی مانند بیوفایی، درد جدایی و ناکامی، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. درک کامل این احساسات نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی دارد که معمولاً در سنین پایینتر وجود ندارد.
شماره ۲۷۱ - با این همه بی وفائی تو
با این همه بی وفائی تو
سخت است به من جدائی تو ۱
بیگانه نوازی توام کرد
بیگانه ز آشنایی تو ۲
خوشتر ز هوای پادشاهی است
ما را هوس گدایی تو ۳
از زمره ی دلبران یکی نیست
امروز به دلربائی تو ۴
ای جنس وفا که بر سرت خاک
خواریم ز ناروایی تو ۵
خو کن بقفس که نیست ممکن
ای طایر دل، رهایی تو ۶
ای ناله نمی رسی به گوشش
فریاد ز نارسایی تو ۷
در دور من ای می کهن کو
خاصیت غم زدایی تو ۸
آمد گل و شد رفیق بر باد
زهد من و پارسائی تو ۹
سخت است به من جدائی تو ۱
بیگانه نوازی توام کرد
بیگانه ز آشنایی تو ۲
خوشتر ز هوای پادشاهی است
ما را هوس گدایی تو ۳
از زمره ی دلبران یکی نیست
امروز به دلربائی تو ۴
ای جنس وفا که بر سرت خاک
خواریم ز ناروایی تو ۵
خو کن بقفس که نیست ممکن
ای طایر دل، رهایی تو ۶
ای ناله نمی رسی به گوشش
فریاد ز نارسایی تو ۷
در دور من ای می کهن کو
خاصیت غم زدایی تو ۸
آمد گل و شد رفیق بر باد
زهد من و پارسائی تو ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۰ - دو دلستان که بلای دلند و جان هر دو
گوهر بعدی:شماره ۲۷۲ - گر سر ببرندم نکشم پا ز در تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.