خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به زیبایی‌های ظاهری و اخلاقی معشوق اشاره دارد و از دیدن روی، مو، ابرو، قد و خوی نیکوی او به وجد می‌آید. شاعر بیان می‌کند که حتی تحمل رنج و ستم از سوی معشوق برایش شیرین است و دیدن او را بر هر چیزی ترجیح می‌دهد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب می‌باشد. همچنین، درک زیبایی‌های ادبی و ظرافت‌های شعری آن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۶۵ - خوش است در سرمه روی نیکوان دیدن
خوش است در سرمه روی نیکوان دیدن
هلال عید به ابروی نیکوان دیدن ۱
خوش است موسم گل روی نیکوان دیدن
به روی گل رخ نیکوی نیکوان دیدن ۲
به پای گل نگریدن رخ بتان چگل
به طرف جو قد دلجوی نیکوان دیدن ۳
دل مرا ز رخ نیکوان نگرداند
دمی هزار بد از خوی نیکوان دیدن ۴
بگویمت که کدامست زندگانی نیک
به روز روی و به شب موی نیکوان دیدن ۵
چنانکه خوی نکویان به من ستمکاریست
مراست خو، ستم از خوی نیکوان دیدن ۶
ندیدن رخ نیکو به اعتقاد رفیق
به از رقیب به پهلوی نیکوان دیدن ۷
هلال عید به ابروی نیکوان دیدن ۱
خوش است موسم گل روی نیکوان دیدن
به روی گل رخ نیکوی نیکوان دیدن ۲
به پای گل نگریدن رخ بتان چگل
به طرف جو قد دلجوی نیکوان دیدن ۳
دل مرا ز رخ نیکوان نگرداند
دمی هزار بد از خوی نیکوان دیدن ۴
بگویمت که کدامست زندگانی نیک
به روز روی و به شب موی نیکوان دیدن ۵
چنانکه خوی نکویان به من ستمکاریست
مراست خو، ستم از خوی نیکوان دیدن ۶
ندیدن رخ نیکو به اعتقاد رفیق
به از رقیب به پهلوی نیکوان دیدن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - بیندیش ای پسر از آفت چشم بداندیشان
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - آن می که هست آّب خضر شرمسار از آن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
