شماره ۲۴۴ - از لطف نمی بینی سویم چه خطا کردم

از لطف نمی بینی سویم چه خطا کردم
جز آنکه جفا دیدم جز آنکه وفا کردم ۱

گفتی ز غمم جایی کردی به کسی شکوه
این حرف کرا گفتم این شکوه کجا کردم ۲

درمان چو نشد حاصل بر مرگ نهادم دل
یکچند دگر گیرم بیهوده دوا کردم ۳

شاید که به صد خاری در خون کشیم آری
عشق چو تو خونخواری انکار چرا کردم ۴

یک عمر جفا دیدم نادیده وفای تو
نالم ز که چون من خود بر خویش جفا کردم ۵

صد دفعه فزون دیدم بیداد و ثنا گفتم
صد بار فزون گفتی دشنام [و] دعا کردم ۶

آواز درا هرگز زین قافله نشنیدم
هر چند رفیق آواز مانند درا کردم ۷