شماره ۲۴۲ - به بلا زار و مبتلا که منم

به بلا زار و مبتلا که منم
کس مبادا در این بلا که منم ۱

چون ننالم گرم طبیب تویی
در چنین درد بی دوا که منم ۲

ای که پرسی کجاست خانه ی غم
گر ز من بشنوی کجا که منم ۳

غیر کو با تو آشنا باشد
گر چنین است آشنا که منم ۴

آنکه گویندم چه خواهد گفت (؟)
گر بداند چنین مرا که منم ۵

گفتمش جز وفا ندیده ستم
از تو نسبت به اقربا که منم ۶

گفت چشم وفا مدار رفیق
از چنین شوخ بی وفا که منم ۷