خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از نقاشی که بر روی نقش تو (احتمالاً معشوق) پرگار می‌اندازد و از او می‌خواهد که سجده‌کنندگان را به سوی خود جذب کند، سخن می‌گوید. پس از اتمام نقش، شاعر به خواندن آیه‌ای از قرآن («وان یکاد») و سوزاندن سپند (نوعی عود) اشاره می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه ادبی دارد.
رباعی ۱۵۳ - نقاش که بر نقش تو پرگار افگند
نقاش که بر نقش تو پرگار افگند
فرمود که تا سجده برندت یک چند ۱
چون نقش تمام گشت ای سرو بلند
می‌خواند «وان یکاد» و می‌سوخت سپند ۲
فرمود که تا سجده برندت یک چند ۱
چون نقش تمام گشت ای سرو بلند
می‌خواند «وان یکاد» و می‌سوخت سپند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۲ - نارفته به کوی صدق در گامی چند
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۴ - مرغان که خروش بی‌نهایت کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
