خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غنایی است که در آن شاعر از عشق، فراق و امید به دیدار یار سخن می‌گوید. او از بهار، طبیعت و عناصری مانند سرو و گل برای توصیف معشوق و احساسات خود استفاده می‌کند. همچنین، شاعر به ناامیدی‌ها و انتظارهایش اشاره دارد و در نهایت به امیدواری برای دیدار یار می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به فراق و ناامیدی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۴۲ - خوشا بادی که با آن باد گرد کوی یار آید
خوشا بادی که با آن باد گرد کوی یار آید
خوشا گردی که از دنبال گرد آن شهسوار آید ۱
بهار مردم آن باشد که سرو و گل به بار آید
بهار عاشقان کان سرو قد گلعذار آید ۲
به بالین من آمد یار و رفت و برنیامد جان
نیامد چون به کار او ز جان زین پس چه کار آید ۳
نیامد یار دوش و غیر آمد بخت آنم کو
که امشب بر خلاف دوش ناید غیر و یار آید ۴
گلت از هم شگفت ایام نیکوئی غنیمت دان
نه آن باغی است این کز پی خزانش را بهار آید ۵
چه حالست اینکه هر گه من روم نومید برگردم
بکوی آنکه دایم مدعی امیدوار آید ۶
نیامد چون رفیق ای سرو گلرخ خوشنوا مرغی
درین گلشن اگر قمری صد و بلبل هزار آید ۷
خوشا گردی که از دنبال گرد آن شهسوار آید ۱
بهار مردم آن باشد که سرو و گل به بار آید
بهار عاشقان کان سرو قد گلعذار آید ۲
به بالین من آمد یار و رفت و برنیامد جان
نیامد چون به کار او ز جان زین پس چه کار آید ۳
نیامد یار دوش و غیر آمد بخت آنم کو
که امشب بر خلاف دوش ناید غیر و یار آید ۴
گلت از هم شگفت ایام نیکوئی غنیمت دان
نه آن باغی است این کز پی خزانش را بهار آید ۵
چه حالست اینکه هر گه من روم نومید برگردم
بکوی آنکه دایم مدعی امیدوار آید ۶
نیامد چون رفیق ای سرو گلرخ خوشنوا مرغی
درین گلشن اگر قمری صد و بلبل هزار آید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - گر مصور مه من نقش تو دلخواه کشد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - نمی‌گویم ترا مهر و وفا اصلا نمی‌باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
