شماره ۱۲۴ - گر نسوزد دل دلدار به من جا دارد

گر نسوزد دل دلدار به من جا دارد
شمع از سوزش پروانه چه پروا دارد ۱

درد و درمان چه بود از تو چه پروا دارد
دردمند تو به درمان مسیحا دارد (؟ ) ۲

هر چه گوید همه از عالم بالا گوید
هر که در دل هوس آن قد و بالا دارد ۳

به گل گلشن فردوس فرو نارد سر
هر که خاری زسر کوی تو برپا دارد ۴

می سزد بر سر خوبانش اگر شاه کنند
کانچه اسباب نکوئیست مهیا دارد ۵

باید آن را که سر عاقبت اندیشی هست
خاطر امروز در اندیشه ی فردا دارد ۶

بلبلی در همه گلزار جهان نیست رفیق
که نه خاری به جگر زان گل رعنا دارد ۷